Эчтәлеккә күчү

NGC 2591

Мегавики проектыннан
NGC 2591
Морфологический тип галактики Sc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 12 август 1866
Красное смещение 0,00442 ± 2,0E−5 һәм 0,00442 ± 2,0E−5[2]
Созвездие Жираф йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,2
Первооткрыватель или изобретатель Генрих Луи д’Арре[d]
Каталожный код NGC 2591, 2MASX J08372552+7801351, UGC 4472, MCG+13-07-001, IRAS F08307+7811, IRAS 08307+7811, PGC 24231, Z 349-29, Z 350-1, Z 0830.6+7812, UZC J083725.8+780134, PSCz Q08307+7811, 2MFGC 6792 һәм LEDA 24231
Радиальная скорость 1333[3]
Прямое восхождение 8ч 37м 25,529с[4]
Склонение +78° 01′ 35,17″[4]
Расстояние от Земли 20,14[3]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 2591 РУВИКИ.Медиада

NGC 2591 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1866 елда Алмания астрономы Heinrich d'Arrest тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 27.94 см (11 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[5]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (ингл.) — 2002.
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 2591.

Шулай ук карагыз