Эчтәлеккә күчү

NGC 244

Мегавики проектыннан
NGC 244
Морфологический тип галактики S0[1] һәм BCD[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 30 декабрь 1785
Красное смещение 0,003152 ± 6,7E−5 һәм 0,003149 ± 2,3E−5[3]
Созвездие Кит йолдызлыгы[d]
Видимая звёздная величина 12,9
Изображение
Каталожный код NGC 244, IRAS F00432-1552, MCG-03-03-003, PGC 2675, UGCA 10, 2MASX J00454643-1535487, GSC 05847-02138, HIPASS J0045-15, 6dFGS gJ004546.4-153549 һәм LEDA 2675
Прямое восхождение 0ч 45м 46,4181876205с[4]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Склонение собственного движения −0,457 ± 0,467[4]
Радиальная скорость 941[5][6][…]
Расстояние от Земли 13,5[7]
Склонение −15° 35′ 48,385823743″[4]
Прямое восхождение собственного движения −1,929 ± 0,977[4]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 244 РУВИКИ.Медиада

NGC 244 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1785 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Herrmann K. A., Hunter D. A., Elmegreen B. G. Surface brightness profiles of dwarf galaxies. II. Color trends and mass profiles (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 151. — P. 145–145. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/151/6/145 — arXiv:1606.00867
  3. ↑ Vaucouleurs G. d., De V. A., Corwin J. R., Buta R. J., Paturel G., Fouque P. Third Reference Catalogue of Bright Galaxies, Version 9 (ингл.) — New York City: Springer Science+Business Media, 1991.
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ Huchra J., Latham D. W., Da C. L. N., Pellegrini P. S., Willmer C. N. A. The morphological catalogue of galaxies equatorial survey (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 1993. — Vol. 105. — P. 1637–1658. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/116543
  6. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  7. ↑ Meurer G. R., Hanish D. J., Ferguson H. C., Knezek P. M., Kilborn V. A., Putman M. E., Smith R. C., Meyer M., Koribalski B., E. V. Ryan‐Weber та ін. The Survey for Ionization in Neutral Gas Galaxies. I. Description and Initial Results // (unknown type) — 2006. — Т. 165, вип. 1. — С. 307–337. — doi:10.1086/504685 — arXiv:astro-ph/0604444
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 244.

Шулай ук карагыз