Эчтәлеккә күчү

NGC 2325

Мегавики проектыннан
NGC 2325
Морфологический тип галактики E4 һәм E...[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1 февраль 1837
Красное смещение 0,007165 ± 0,000267[2]
Созвездие Зур Эт йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 11
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 2325, PGC 20047, 2MASX J07024038-2841501, ESO 427-28, MCG-05-17-005, ICRF J070240.4-284150, SGC 070042-2837.5, 6dFGS gJ070240.4-284150, AM 0700-283, ESO-LV 427-0280, LEDA 20047, [VC94] 070042-28375, CGRaBS J0702-2841 һәм Gaia DR2 5609603703812437632
Радиальная скорость 2157[3][4]
Прямое восхождение 7ч 02м 40,40266789с[5]
Склонение −28° 41′ 50,0484126″[5]
Расстояние от Земли 25,82 ± 0,14[6][3] һәм 25,82[3]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 2325 РУВИКИ.Медиада

NGC 2325 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1837 елда инглиз астрономы John Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (ингл.) — 2002.
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ 5,0 5,1 Fey A. L., Gordon D., Jacobs C. S., Ma C., Gaume R. A., Arias E. F., Bianco G., Boboltz D. A., Böckmann S., Bolotin S. et al. The second realization of the international celestial reference frame by very long baseline interferometry (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 150, Iss. 2. — P. 58. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/150/2/58
  6. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 2325.

Шулай ук карагыз