Эчтәлеккә күчү

NGC 2293

Мегавики проектыннан
NGC 2293
Морфологический тип галактики E[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 20 гыйнвар 1835
Красное смещение 0,006795 ± 2,0E−5[2]
Созвездие Зур Эт йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 11,2
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 2293, PGC 19619, 2MASX J06474291-2645156, ESO 490-49, MCG-04-16-023, 6dFGS gJ064742.9-264515, ESO-LV 490-0490, HIPASS J0647-26, SGC 064542-2641.8 һәм LEDA 19619
Радиальная скорость 2037[3][4]
Прямое восхождение 6ч 47м 42,912с[5]
Склонение −26° 45′ 15,7″[5]
Расстояние от Земли 17,06 ± 0,14[6][7][…] һәм 17,06[3][7]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 2293 РУВИКИ.Медиада

NGC 2293 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1835 елда инглиз астрономы John Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Huchtmeier W. K., Sage L. J., Henkel C. Neutral hydrogen observations of elliptical galaxies. II. The IRAS sample (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 1995. — Vol. 300. — P. 675–686. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ 5,0 5,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  7. ↑ 7,0 7,1 Tully R. B., Shaya E. J., Karachentsev I. D., Courtois H. M., Kocevski D. D., Rizzi L., Peel A. Our Peculiar Motion Away from the Local Void (ингл.) // (unknown type) — 2008. — Vol. 676, Iss. 1. — P. 184–205. — doi:10.1086/527428 — arXiv:0705.4139
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 2293.

Шулай ук карагыз