Эчтәлеккә күчү

NGC 2207

Мегавики проектыннан
NGC 2207
Прямое восхождение 6ч 16м 22,093с[1]
Расстояние от Земли 37[2]
Дата открытия 24 гыйнвар 1835
Красное смещение 0,009143 ± 5,0E−5[3]
Созвездие Зур Эт йолдызлыгы
Изображение
Каталожный код NGC 2207, PGC 18749, 2MASX J06162209-2122217, MCG-04-15-020, UGCA 124, ESO 556-8, IRAS F06142-2121, AGC 24971, 6dFGS gJ061622.0-212222, NVSS J061625-212213, MRC 0614-213, ESO-LV 556-0080, SGC 061414-2121.2, HIPASS J0616-21, LEDA 18749 һәм [VDD93] 53P
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Видимая звёздная величина 10,65[4]
Радиальная скорость 2748[5]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение −21° 22′ 21,8″[1]
Морфологический тип галактики Sc[4] һәм SAB(rs)bc[6]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 2207 РУВИКИ.Медиада

NGC 2207 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1835 елда инглиз астрономы John Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[7]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  2. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  3. ↑ Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  4. ↑ 4,0 4,1 SIMBAD Astronomical Database
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ Keel W. C., Manning A. M., Holwerda B. W., Lintott C. J., Schawinski K. The ultraviolet attenuation law in backlit spiral galaxies (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2014. — Vol. 147, Iss. 2. — P. 44. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/147/2/44 — arXiv:1401.0773
  7. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 2207.

Шулай ук карагыз