Эчтәлеккә күчү

NGC 212

Мегавики проектыннан
NGC 212
Морфологический тип галактики S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 28 октябрь 1834
Красное смещение 0,027552 һәм 0,027533[2][3][…]
Созвездие Ганка йолдызлыгы
Изображение
Прямое восхождение 0ч 40м 13,327с[4]
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 212, ESO 150-18, 2MASX J00401332-5609108, PGC 2417, ESO-LV 150-0180, 6dFGS gJ004013.3-560911, SGC 003756-5625.6, LEDA 2417 һәм APMBGC 150-037+072
Радиальная скорость 8254[5][6]
Расстояние от Земли 124,74 ± 0,25[7][5] һәм 124,74[5]
Склонение −56° 09′ 10,85″[4]
Видимая звёздная величина 14,43[8], 12,8[8], 11,103 ± 0,032[4], 10,294 ± 0,041[4] һәм 10,089 ± 0,059[4]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 212 РУВИКИ.Медиада

NGC 212 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1834 елда инглиз астрономы John Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[9]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Hudson M. J., Lucey J. R., Smith R. J., Davies R. L. Streaming motions of galaxy clusters within 12 000 km s−1- III. A standardized catalogue of Fundamental Plane data (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2001. — Vol. 327, Iss. 1. — P. 265–295. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1046/J.1365-8711.2001.04786.X
  3. ↑ Smith R. J., J.R. Lucey, D.J. Schlegel, Baggley G., Davies R. L. Streaming motions of galaxy clusters within 12 000 km s−1- II. New photometric data for the Fundamental Plane (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2001. — Vol. 327, Iss. 1. — P. 249–264. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1046/J.1365-8711.2001.04734.X
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  8. ↑ 8,0 8,1 Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  9. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 212.

Шулай ук карагыз