Эчтәлеккә күчү

NGC 2087

Мегавики проектыннан
NGC 2087
Склонение собственного движения −0,132 ± 0,459[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 6 декабрь 1834
Красное смещение 0,01491 ± 0,000133[2] һәм 0,01491 ± 0,000133[2]
Созвездие Рәссам йолдызлыгы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,8
Каталожный код NGC 2087, ESO 159-26, IRAS F05433-5533, PGC 17684, IRAS 05433-5533, 2MASX J05441600-5531565, 1ES 0543-55.5, 6dFGS gJ054416.0-553157, ESO-LV 159-0260, TYC 8523-83-1, SGC 054319-5533.2, PSCz Q05433-5533, LEDA 17684 һәм Gaia DR2 4768197306755719168
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Прямое восхождение 5ч 44м 16,0943013855с[1]
Радиальная скорость 4470[3][4]
Морфологический тип галактики SBa һәм S[5]
Склонение −55° 31′ 57,09868072″[1]
Прямое восхождение собственного движения 0,096 ± 0,356[1]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 2087 РУВИКИ.Медиада

NGC 2087 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1834 елда инглиз астрономы John Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[6]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ 2,0 2,1 Fisher K. B., Huchra J. P., Strauss M. A., Davis M., Yahil A., Schlegel D. The IRAS 1.2 Jy Survey: Redshift Data // (unknown type) — 1995. — Т. 100. — С. 69–103. — doi:10.1086/192208 — arXiv:astro-ph/9502101
  3. ↑ Jones D. H., Read M. A., Saunders W., Jarrett T., Parker Q. A., Fairall A. P., Mauch T., Sadler E. M., Watson F. G., Burton D. et al. The 6dF Galaxy Survey: final redshift release (DR3) and southern large-scale structures (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2009. — Vol. 399, Iss. 2. — P. 683–698. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2009.15338.X — arXiv:0903.5451
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  6. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 2087.

Шулай ук карагыз