Эчтәлеккә күчү

NGC 2038

Мегавики проектыннан
NGC 2038
Прямое восхождение 5ч 34м 40с[1], 5ч 34м 41,858с[2] һәм 5ч 34м 43,03с[3]
Изображение
Каталожный код [GKK2003] O118, TYC 9166-349-1, NGC 2038, ESO 56-158, OGLE-CL LMC 607 һәм [SL63] 590
Видимая звёздная величина 12,06 ± 0,53[2] һәм 11,92[4]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Дата открытия 24 ноябрь 1834
Склонение −70° 34′ 0″[1], −70° 33′ 42,1″[2] һәм −70° 33′ 50,96″[3]
Созвездие Яссы Тау йолдызлыгы[d]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 2038 РУВИКИ.Медиада

NGC 2038 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1834 елда инглиз астрономы John Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[5]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 Gouliermis D., Kontizas M., Kontizas E., Korakitis R. OB stellar associations in the Large Magellanic Cloud: Survey of young stellar systems (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2003. — Vol. 405, Iss. 1. — P. 111–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361:20030483 — arXiv:astro-ph/0304019
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Hog E., Fabricius C., Makarov V. V., Urban S., Corbin T., Wycoff G., Bastian U., Schwekendiek P., Wicenec A. The Tycho-2 catalogue of the 2.5 million brightest stars (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2000. — Vol. 355. — P. 27–30. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846
  3. ↑ 3,0 3,1 Werchan F., Zaritsky D. The star clusters of the Large Magellanic Cloud: structural parameters (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2011. — Vol. 142. — P. 48. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/142/2/48 — arXiv:1105.1769
  4. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  5. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 2038.

Шулай ук карагыз