Эчтәлеккә күчү

NGC 1883

Мегавики проектыннан
NGC 1883
Прямое восхождение 5ч 25м 54с[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Металличность −0,04[2][3]
Дата открытия 11 декабрь 1786
Созвездие Йөкче йолдызлыгы[d]
Прямое восхождение собственного движения 1,02 ± 1,57[4]
Изображение
Видимая звёздная величина 12[5]
Каталожный код NGC 1883, OCl 417, C 0522+465 һәм [KPS2012] MWSC 0539
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Радиальная скорость −30,8 ± 0,6[6]
Склонение собственного движения −3,09 ± 3,23[4]
Склонение +46° 29′ 24″[1]
Расстояние от Земли 3,9[7]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 1883 РУВИКИ.Медиада

NGC 1883 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1883 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[8]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 Dias W. S., Alessi B. S., Moitinho A., Lépine J. R. D. New catalogue of optically visible open clusters and candidates (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2002. — Vol. 389, Iss. 3. — P. 871–873. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361:20020668 — arXiv:astro-ph/0203351
  2. ↑ Jacobson H. R., Friel E. D. Zirconium, barium, lanthanum, and europium abundances in open clusters (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 145. — P. 107. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/145/4/107 — arXiv:1303.4283
  3. ↑ Overbeek J. C., Friel E. D., Jacobson H. R. New neutron-capture measurements in 23 open clusters. I the r-process (ингл.) // (unknown type) — 2016. — Vol. 824. — P. 75–75. — doi:10.3847/0004-637X/824/2/75 — arXiv:1604.05735
  4. ↑ 4,0 4,1 Dias W. S., Monteiro H., Caetano T. C., Lepine J. R. D., Assafin M., Oliveira A. F. Proper motions of the optically visible open clusters based on the UCAC4 catalog (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 564. — P. 79–79. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201323226
  5. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  6. ↑ Villanova S., Baume G., Carraro G. The anticentre old open cluster NGC 1883: radial velocity and metallicity (ингл.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2007. — Vol. 379. — P. 1089–1096. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2007.11986.X — arXiv:0705.2300
  7. ↑ Jacobson H. R., Friel E. D., Pilachowski C. A. Abundances of red giants in old open clusters. IV. NGC 1817, NGC 1883, NGC 2141, and NGC 2158 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2009. — Vol. 137. — P. 4753–4765. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/137/6/4753
  8. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 1883.

Шулай ук карагыз