Эчтәлеккә күчү

NGC 1566

Мегавики проектыннан
NGC 1566
Склонение собственного движения −2,109 ± 0,935[1]
Расстояние от Земли 6,61 ± 0,2[2][3] һәм 6,61[3]
Дата открытия 28 май 1826
Красное смещение 0,00499 ± 1,7E−5[4] һәм 0,0043[5]
Созвездие Алтын Балык йолдызлыгы[d]
Каталожный код NGC 1566
Прямое восхождение собственного движения −3,855 ± 0,741[1]
Параллакс 1,1123 ± 0,3983[1]
Изображение
Видимая звёздная величина 9,73 ± 0,03[6]
Прямое восхождение 4ч 20м 0,4020009055с[1]
Первооткрыватель или изобретатель Джеймс Данлоп[d]
Морфологический тип галактики SAB(s)bc[7] һәм SABbc[8]
Радиальная скорость 1504[3]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение −54° 56′ 16,578104141″[1]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 1566 РУВИКИ.Медиада

NGC 1566 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1826 елда Шотландия астрономы James Dunlop тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 22.86 см (9 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[9]

Чыганаклар


Искәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Gaia Data Release 2 (ингл.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Vaucouleurs G. d., De V. A., Corwin J. R., Buta R. J., Paturel G., Fouque P. Third Reference Catalogue of Bright Galaxies, Version 9 (ингл.) — New York City: Springer Science+Business Media, 1991.
  5. ↑ Hewitt A., Burbidge G. An optical catalog of extragalactic emission-line objects similar to quasi-stellar objects // (unknown type) — 1991. — Т. 75. — С. 297–356. — doi:10.1086/191533
  6. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  7. ↑ NASA/IPAC Extragalactic Database
  8. ↑ Zhou Z.-M., Cao C., Wu H. Star formation properties in barred galaxies. III. Statistical study of bar-driven secular evolution using a sample of nearby barred spirals (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149. — P. 1. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/1/1 — arXiv:1409.3045
  9. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 1566.

Шулай ук карагыз