Эчтәлеккә күчү

NGC 1489

Мегавики проектыннан
NGC 1489
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Каталожный код NGC 1489, ESO 549-42, MCG-03-11-003, PGC 14165, 2MASX J03573808-1912597, GSC 05885-00941, ESO-LV 549-0420, 6dFGS gJ035738.1-191300, SGC 035525-1921.6, LEDA 14165 һәм APMBGC 549-055-040
Морфологический тип галактики Sb[1]
Видимая звёздная величина 13,8
Прямое восхождение 3ч 57м 38,09с[2]
Созвездие Эридан йолдызлыгы
Дата открытия 1886
Первооткрыватель или изобретатель Фрэнк Муллер[d]
Радиальная скорость 11 546[3]
Изображение
Склонение −19° 12′ 59,8″[2]
Красное смещение 0,038203 ± 9,3E−5[4]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 1489 РУВИКИ.Медиада

NGC 1489 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1886 елда Америка астрономы Frank Muller тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 66.04 см (26 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[5]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  5. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 1489.

Шулай ук карагыз