Эчтәлеккә күчү

NGC 1167

Мегавики проектыннан
NGC 1167
Морфологический тип галактики S0[1] һәм SA0[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 13 сентябрь 1784
Красное смещение 0,016448 ± 0,000304 һәм 0,01643[3]
Созвездие Персей йолдызлыгы
Изображение
Видимая звёздная величина 12,77[4]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Гершель[d]
Каталожный код NGC 1167, UGC 2487, PGC 11425, 2MASX J03014235+3512203, MCG+06-07-033, NVSS J030142+351219, 4C 34.09, Z 524-45, Z 0258.6+3501, UZC J030142.4+351220, LEDA 11425, GRA B0258+35, S4 0258+35, B2 0258+35 A, B2.3 0258+35 A, INTREF 134, WB 0258+3500, [DC78] UGC 2487, S4 0258+350 һәм GB6 B0258+3500
Радиальная скорость 4953[5][6]
Прямое восхождение 3ч 01м 42,358с[7]
Склонение +35° 12′ 20,34″[7]
Расстояние от Земли 69,1 ± 10,4[8]
Логотип РУВИКИ.Медиа NGC 1167 РУВИКИ.Медиада

NGC 1167 — Томанлыклар һәм йолдыз тупланмалары яңа гомуми каталогында теркәлгән галактика.

Тарихы

Әлеге галактика 1784 елда инглиз астрономы William Herschel тарафыннан, яктылык җыючы элемент буларак көзге кулланучы, 47.5 см (18.7 дюйм) зурлыктагы оптик телескоп ярдәмендә ачылган.[9]

Чыганаклар

Искәрмәләр

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ García-Lorenzo B., Márquez I., Barrera-Ballesteros J. K., Husemann B., Falcón-Barroso J., Lyubenova M., Sánchez S. F., Walcher J., Mast D., Méndez-Abreu J. et al. Ionized gas kinematics of galaxies in the CALIFA survey (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 573. — P. 59–59. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201423485 — arXiv:1408.5765
  3. ↑ Miller N. A., Ledlow M. J., Owen F. N., Hill J. M. Redshifts for a sample of radio-selected poor clusters (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2002. — Vol. 123. — P. 3018–3040. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/340694 — arXiv:astro-ph/0203281
  4. ↑ M.-P. Véron-Cetty, Véron P. A catalogue of quasars and active nuclei: 13th edition (ингл.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2010. — Vol. 518. — P. 10–10. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201014188
  5. ↑ Ho L. C., Filippenko A. V., Sargent W. L. W. A Search for “Dwarf Seyfert Nuclei. III. Spectroscopic Parameters and Properties of the Host Galaxies // (unknown type) — 1997. — Т. 112, вип. 2. — С. 315–390. — doi:10.1086/313041 — arXiv:astro-ph/9704107
  6. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  7. ↑ 7,0 7,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (ингл.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  8. ↑ Lelli F., McGAUGH S. S., Schombert J. M. The small scatter of the baryonic Tully-Fisher relation (ингл.) // (unknown type) — 2016. — Vol. 816. — P. 14. — doi:10.3847/2041-8205/816/1/L14 — arXiv:1512.04543
  9. ↑ NGC/IC [неопр.]. NGC 1167.

Шулай ук карагыз