Эчтәлеккә күчү

(8491) Joelle-gilles

Мегавики проектыннан
(8491) Joelle-gilles
Средняя аномалия 292,73812[1] һәм 98,511375138383 ± 2,9037E−7[2]
Астрономическая эпоха 17 октября 2024 года[d]
Эксцентриситет орбиты 0,15, 0,1559567[1] һәм 0,154450600191 ± 7,1545E−10[2]
Дата открытия 28 декабрь 1989[2]
Орбитальный период 3,75[1] һәм 1370,7075004805 ± 4,4524E−7[2]
Следующее по порядку (8492) Кикуока[3]
Абсолютная звёздная величина 14,1, 14,2[1] һәм 14,34[2]
Долгота восходящего узла 311,75697[1] һәм 311,63439627162 ± 2,1848E−6[2]
Аргумент перицентра 143,07623[1] һәм 142,82470920144 ± 2,2566E−6[2]
Место астрономического открытия От-Провансская астрономическая обсерватория[d][2]
Предыдущее по порядку (8490) 1989 TU10
Перицентр 2,0374936[1] һәм 2,041909832932 ± 1,6734E−9[2]
Первооткрыватель или изобретатель Эльст, Эрик Вальтер[d][3][2]
Родительское тело Кояш[d]
Апоцентр 2,79[1] һәм 2,787872633693 ± 6,0372E−10[2]
Большая полуось орбиты 2,4139682[1] һәм 2,414891233312 ± 5,2295E−10[2]
Наклонение орбиты 1,86446[1] һәм 1,86110247832 ± 4,0957E−8[2]

(8491) Joelle-gilles (лат.  Joelle-gilles) — Кояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан астероид.

Тарихы

1989 елның 28 декабрендә Эрик Эльст тарафыннан Верхний Прованс обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «1989 YL5» саналган.

Чыганаклар

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Искәрмәләр

Тышкы сылтамалар

Шулай ук карагыз