Эчтәлеккә күчү

(496) Грифия

Мегавики проектыннан
(496) Грифия
Большая полуось орбиты 2,198736023449 ± 6,2177E−9[1]
Долгота восходящего узла 207,61773512135 ± 5,8038E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,079121522732 ± 3,4585E−8[1]
Дата открытия 25 октябрь 1902[1]
Орбитальный период 1190,8527519282 ± 5,0513E−6[1]
Перицентр 2,024768681189 ± 7,5553E−8[1]
Названо в честь Андреас Грифиус[d]
Абсолютная звёздная величина 11,61[1]
Место астрономического открытия Обсерватория Хайдельберг-Кёнигштуль[d][1]
Наклонение орбиты 3,789 ± 0,001
Аргумент перицентра 258,53734132271 ± 6,4906E−5[1]
Предыдущее по порядку (495) Эвлалия[2]
Следующее по порядку (497) Ива[2]
Первооткрыватель или изобретатель Вольф, Максимилиан Франц Йозеф Корнелиус[d][2][1]
Родительское тело Кояш[d]
Апоцентр 2,372703365709 ± 6,7096E−9[1]
Средняя аномалия 146,43355004222 ± 2,834E−5[1]
Альбедо 0,1676

(496) Грифия (лат. Gryphia) — Кояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан Кояш тирәли әйләнеп йөрүче астероид.

Тарихы

1902 елның 25 октябрендә Макс Вольф тарафыннан Хайдельберг обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «1902 KH» саналган.

Чыганаклар

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Minor Planet Center Database

Тышкы сылтамалар

Шулай ук карагыз