Эчтәлеккә күчү

(467) Лаура

Мегавики проектыннан
(467) Лаура
Большая полуось орбиты 2,945233989976 ± 1,4474E−8[1]
Долгота восходящего узла 322,48701746706 ± 3,7008E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,108967413978 ± 3,5008E−8[1]
Дата открытия 19 гыйнвар 1901[1]
Орбитальный период 1846,1973901384 ± 1,3609E−5[1]
Перицентр 2,624299458528 ± 1,0596E−7[1]
Названо в честь Laura Adorno[d]
Абсолютная звёздная величина 10,8[1]
Место астрономического открытия Обсерватория Хайдельберг-Кёнигштуль[d][1]
Средняя аномалия 287,26083942629 ± 2,5205E−5[1]
Аргумент перицентра 91,303985066022 ± 4,5615E−5[1]
Апоцентр 3,266168521424 ± 1,6051E−8[1]
Предыдущее по порядку (466) Тисифона[2]
Следующее по порядку (468) Лина[2]
Первооткрыватель или изобретатель Вольф, Максимилиан Франц Йозеф Корнелиус[d][2][1]
Родительское тело Кояш[d]
Астрономический символ
Наклонение орбиты 6,436548995543 ± 5,2614E−6[1]
Логотип РУВИКИ.Медиа РУВИКИ.Медиада

(467) Лаура (лат. Laura) — Кояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан Кояш тирәли әйләнеп йөрүче астероид.

Тарихы

1901 елның 9 гыйнварында Макс Вольф тарафыннан Хайдельберг обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «1901 FY» саналган.

Чыганаклар

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Искәрмәләр

Тышкы сылтамалар

Шулай ук карагыз