Эчтәлеккә күчү

(431) Нефела

Мегавики проектыннан
(431) Нефела
Средняя аномалия 161,47075728001 ± 1,3256E−5[1]
Долгота восходящего узла 117,27330774952 ± 0,00012718[1]
Эксцентриситет орбиты 0,170155324483 ± 3,2099E−8[1]
Дата открытия 18 декабрь 1897[1]
Орбитальный период 2037,8926519287 ± 1,2276E−5[1]
Названо в честь Нефела[d]
Абсолютная звёздная величина 8,72[1]
Перицентр 2,610470137539 ± 9,9563E−8[1]
Место астрономического открытия Обсерватория Ниццы[d][1]
Аргумент перицентра 215,01372435953 ± 0,00012789[1]
Наклонение орбиты 1,827 ± 0,001
Предыдущее по порядку (430) Гибрида[2]
Следующее по порядку (432) Пифия[2]
Первооткрыватель или изобретатель Шарлуа, Огюст[d][2][1]
Родительское тело Кояш[d]
Апоцентр 3,6809967226 ± 1,4782E−8[1]
Большая полуось орбиты 3,145733430069 ± 1,2633E−8[1]
Альбедо 0,036

(431) Нефела (лат. Nephele) — Кояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан Кояш тирәли әйләнеп йөрүче астероид.

Тарихы

1897 елның 18 декабрендә Огюст Шарлуа тарафыннан Ницца обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «1897 DN» саналган.

Чыганаклар

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Minor Planet Center Database

Тышкы сылтамалар

Шулай ук карагыз