Эчтәлеккә күчү

(429) Лотида

Мегавики проектыннан
(429) Лотида
Средняя аномалия 355,56921426465 ± 1,8309E−5[1]
Долгота восходящего узла 219,98270145245 ± 2,6225E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,122972356581 ± 3,8936E−8[1]
Дата открытия 23 ноябрь 1897[1]
Орбитальный период 1537,8218928837 ± 8,9031E−6[1]
Названо в честь Лотос[d]
Абсолютная звёздная величина 9,82[1]
Перицентр 2,286748259949 ± 1,0155E−7[1]
Аргумент перицентра 167,96967095926 ± 3,148E−5[1]
Место астрономического открытия Обсерватория Ниццы[d][1]
Предыдущее по порядку (428) Монахия[2]
Большая полуось орбиты 2,607384473122 ± 1,0064E−8[1]
Первооткрыватель или изобретатель Шарлуа, Огюст[d][2][1]
Родительское тело Кояш[d]
Апоцентр 2,928020686296 ± 1,1301E−8[1]
Следующее по порядку (430) Гибрида[2]
Наклонение орбиты 9,524 ± 0,001

(429) Лотида (лат. Lotis) — Кояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан Кояш тирәли әйләнеп йөрүче астероид.

Тарихы

1897 елның 23 ноябрендә Огюст Шарлуа тарафыннан Ницца обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «1897 DL» саналган.

Чыганаклар

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Minor Planet Center Database

Тышкы сылтамалар

Шулай ук карагыз