Эчтәлеккә күчү

(385) Ильматар

Мегавики проектыннан
(385) Ильматар
Средняя аномалия 84,888752994566 ± 1,5718E−5[1]
Спектральный класс астероида астероид класса S[d][1]
Долгота восходящего узла 345,02151600952 ± 1,4913E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,122437592275 ± 4,1044E−8[1]
Дата открытия 1 март 1894[1]
Орбитальный период 1757,7525901854 ± 8,4463E−6[1]
Названо в честь Ильматер[d]
Абсолютная звёздная величина 7,49[1]
Перицентр 2,501406212708 ± 1,1546E−7[1]
Аргумент перицентра 187,77791814108 ± 2,1685E−5[1]
Место астрономического открытия Обсерватория Хайдельберг-Кёнигштуль[d][1]
Предыдущее по порядку (384) Бурдигала[2]
Большая полуось орбиты 2,850402650215 ± 9,1311E−9[1]
Первооткрыватель или изобретатель Вольф, Максимилиан Франц Йозеф Корнелиус[d][2][1]
Родительское тело Кояш[d]
Апоцентр 3,199399087721 ± 1,0249E−8[1]
Следующее по порядку (386) Зигена[2]
Наклонение орбиты 13,567 ± 0,001

(385) Ильматар (лат. Ilmatar) — Кояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан Кояш тирәли әйләнеп йөрүче астероид.

Тарихы

1894 елның 1 мартында Макс Вольф тарафыннан Хайдельберг обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «1894 AX» саналган.

Чыганаклар

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Искәрмәләр

Тышкы сылтамалар

Шулай ук карагыз