Эчтәлеккә күчү

(244) Сита

Мегавики проектыннан
(244) Сита
Средняя аномалия 283,37549815213 ± 1,4939E−5[1]
Долгота восходящего узла 208,98720560999 ± 7,9355E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,137597931579 ± 3,5933E−8[1]
Дата открытия 14 октябрь 1884[1]
Орбитальный период 1171,163603457 ± 4,7382E−6[1]
Абсолютная звёздная величина 11,9[1]
Названо в честь Сита[d]
Масса 2
Место астрономического открытия Венская обсерватория[d][1]
Перицентр 1,875235789441 ± 7,8534E−8[1]
Аргумент перицентра 166,07862694746 ± 8,0865E−5[1]
Предыдущее по порядку (243) Ида[2]
Следующее по порядку (245) Вера[2]
Первооткрыватель или изобретатель Иоганн Пализа[d][1]
Родительское тело Кояш[d]
Апоцентр 2,47363084274 ± 6,6717E−9[1]
Большая полуось орбиты 2,17443331609 ± 5,8647E−9[1]
Наклонение орбиты 2,843 ± 0,001
Логотип РУВИКИ.Медиа РУВИКИ.Медиада

(244) Сита (лат. Sita) — Кояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан Кояш тирәли әйләнеп йөрүче астероид.

Тарихы

1884 елның 14 октябрендә Иоганн Пализа тарафыннан Вена обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «ук әлеге атамасы» саналган.

Чыганаклар

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Искәрмәләр

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Minor Planet Center Database

Тышкы сылтамалар

Шулай ук карагыз