Эчтәлеккә күчү

(2421) Nininger

Мегавики проектыннан
(2421) Nininger
Большая полуось орбиты 3,235795361001 ± 1,5835E−9[1]
Астрономическая эпоха 17 октября 2024 года[d]
Эксцентриситет орбиты 0,05, 0,0427344[2] һәм 0,042945946074 ± 8,7257E−10[1]
Период вращения 6,4058[1]
Дата открытия 17 октябрь 1979[1]
Орбитальный период 2126,0329884435 ± 1,5606E−6[1]
Место астрономического открытия Станция Андерсон-Меса[d][1]
Следующее по порядку (2422) Перовская[3]
Абсолютная звёздная величина 10,7[2] һәм 11,01[1]
Наклонение орбиты 10,2082[2] һәм 10,206761584952 ± 2,7885E−8[1]
Средняя аномалия 93,1 һәм 299,98248712352 ± 6,5092E−7[1]
Перицентр 3,096831067923 ± 4,1632E−9[1]
Аргумент перицентра 275,6 һәм 284,27375327 ± 7,2567E−7[1]
Названо в честь Q5677258?
Предыдущее по порядку (2420) Чюрлёнис[3]
Долгота восходящего узла 77,7 һәм 77,385427679769 ± 1,9944E−7[1]
Первооткрыватель или изобретатель Эдвард Боуэлл[d][3][1]
Родительское тело Кояш[d]
Апоцентр 3,37475965408 ± 1,6515E−9[1]
Диаметр 39,505 ± 0,438[1]
Альбедо 0,064 ± 0,012[1]

(2421) Nininger (лат.  Nininger) — Кояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан Кояш тирәли әйләнеп йөрүче астероид.

Тарихы

1979 елның 17 октябрендә Эдвард Боуэлл тарафыннан Андерсон-Меса обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «1979 UD» саналган.

Чыганаклар

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Искәрмәләр

Тышкы сылтамалар

Шулай ук карагыз