(2386) Никонов
Күренеш
| (2386) Никонов | |
|---|---|
| Большая полуось орбиты | 2,8135936[1] |
| Долгота восходящего узла | 4,88187[1] |
| Эксцентриситет орбиты | 0,16 һәм 0,1587721[1] |
| Дата открытия | 19 сентябрь 1974[2] |
| Орбитальный период | 4,72[1] |
| Названо в честь | Никонов, Владимир Борисович[d] |
| Абсолютная звёздная величина | 11,6[1] |
| Перицентр | 2,3668733[1] |
| Аргумент перицентра | 311,67888[1] |
| Место астрономического открытия | Кырым астрофизика обсерваториясе[d][2] |
| Предыдущее по порядку | (2385) Мустель[3] |
| Средняя аномалия | 189,96973[1] |
| Первооткрыватель или изобретатель | Людмила Ивановна Черных[d][3][2] |
| Родительское тело | Кояш[d] |
| Апоцентр | 3,26[1] |
| Следующее по порядку | (2387) Сиань[3] |
| Наклонение орбиты | 9,08541[1] |
(2386) Никонов (лат. Nikonov) — Кояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан Кояш тирәли әйләнеп йөрүче астероид.
Тарихы
1974 елның 19 сентябрендә Черных Л. И. тарафыннан Кырым обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «1974 SN1» саналган.
Чыганаклар
- Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
- Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
- Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
- Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.
Искәрмәләр
Тышкы сылтамалар
- Кояш системасының кече объетлары турында JPL НАСА мәгълүмат базасы (2386) [ингл.]
- Кояш системасындагы кече объектлар буенча MPC мәгълүмат базасы (2386)
Шулай ук карагыз
- (4434) Никулин астероиды
