Эчтәлеккә күчү

(1872) Гелен

Мегавики проектыннан
(1872) Гелен
Средняя аномалия 228,22622[1]
Долгота восходящего узла 188,7892[1]
Эксцентриситет орбиты 0,048 һәм 0,047698[1]
Дата открытия 24 март 1971[2]
Орбитальный период 12,27[1]
Названо в честь Гелен[d]
Абсолютная звёздная величина 10,7[1]
Перицентр 5,0657167[1]
Аргумент перицентра 115,01345[1]
Место астрономического открытия Паломар обсерваториясе[d][2]
Предыдущее по порядку (1871) Астианакт[3]
Большая полуось орбиты 5,3194435[1]
Первооткрыватель или изобретатель Хаутен, Корнелис Йоханнес ван[d][3][2], Хаутен-Груневельд, Ингрид ван[d][3] һәм Том Герельс[d][3]
Родительское тело Кояш[d]
Апоцентр 5,573[1]
Следующее по порядку (1873) Агенор[3]
Наклонение орбиты 14,64148[1]

(1872) Гелен (лат. Helenos) — Кояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан Кояш тирәли әйләнеп йөрүче астероид.

Тарихы

1971 елның 24 мартында К. Й. ван Хоутен, И. ван Хаутен-Груневельд,Том Герельс тарафыннан Паломар обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «1971 FG» саналган.

Чыганаклар

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Искәрмәләр

Тышкы сылтамалар

Шулай ук карагыз