Эчтәлеккә күчү

(16677) 1994 CT11

Мегавики проектыннан
(16677) 1994 CT11
Средняя аномалия 54,38098[1] һәм 192,4116349112 ± 5,6508E−7[2]
Астрономическая эпоха 5 мая 2025 года[d]
Эксцентриситет орбиты 0,09, 0,0886983[1] һәм 0,089149039873 ± 8,2323E−10[2]
Дата открытия 7 февраль 1994[2]
Орбитальный период 4,37[1] һәм 1594,5352263272 ± 9,8088E−7[2]
Следующее по порядку (16678) 1994 CC18
Абсолютная звёздная величина 14,2[1] һәм 14,35[2]
Альбедо 0,388
Аргумент перицентра 279,89833[1] һәм 278,52940173699 ± 1,0834E−6[2]
Место астрономического открытия Обсерватория Ла-Силья[d][2]
Предыдущее по порядку (16676) Tinne
Долгота восходящего узла 91,84252[1] һәм 91,77592217331 ± 8,8574E−7[2]
Первооткрыватель или изобретатель Эльст, Эрик Вальтер[d][2]
Родительское тело Кояш[d]
Апоцентр 2,909[1] һәм 2,90922810024 ± 1,1931E−9[2]
Большая полуось орбиты 2,6719551[1] һәм 2,671101927961 ± 1,0954E−9[2]
Наклонение орбиты 3,09244[1] һәм 3,092899009352 ± 7,8254E−8[2]
Перицентр 2,4349573[1] һәм 2,432975755681 ± 2,3066E−9[2]

(16677) 1994 CT11 — Кояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан астероид.

Тарихы

1994 елның 7 февралендә Эрик Эльст тарафыннан Ла-Силья обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «1994 CT11» саналган.

Чыганаклар

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Искәрмәләр

Шулай ук карагыз