Лу Синь
Күренеш
| Лу Синь | |
|---|---|
| кыт. 魯迅 | |
| | |
| Исеме | кыт. 周樹人 |
| Тулы исеме | Lǔ Xùn |
| Туган көне | 25 сентябрь 1881 |
| Туган җире | Шаосин, Кытай |
| Вафат көне | 19 октябрь 1936[1][2][…] (55 яшь) |
| Вафат булган җире | |
| Белеме | |
| Ватандашлык |
|
| Эшчәнлеге | язучы |
| Әтисе | Zhou Boyi[d] |
| Тормыш иптәше | Жу Ан[d] һәм Шу Гуаңпиң[d] |
| Балалары | Zhou Haiying[d] |
| Бүләк һәм премияләре | |
| Култамгасы |
|
| Милләт | кытай |
Лу Синь (кыт. трад. 魯迅, гад. 鲁迅, пиньинь: Lǔ Xùn, палл.: Лу Сюнь, кайбер диалектларда - Синь дип укыла; 25 сентябрь 1881 — 19 октябрь 1936), чын исеме Чжоу Шужэнь (кыт. 周树人) — XX гасырның беренче яртысында кытай әдәбияты һәм Кытай җәмгыяви-сәяси фикеренләре үсешенә бик зур йогынты ясаган кытай язучысы. Аны бүгенге кытай әдәбиятына нигез салучы дип тә атыйлар. Аеруча танылган әсәрләре: «А-Кьюның чын тарихы» (рус. «Подлинная история А-Кью»), «Юләр көндәлеге» (рус. «Дневник сумасшедшего»).
Лу Синь неоконфуцийчылыкны нигезләүче Чжоу Дуньиның 32 буын тугына булып тора[3].
Меркурийда Лу Синь хөрмәтенә кратер аталган.
Искәрмәләр
- ↑ 1,0 1,1 Лу Синь // Большая советская энциклопедия (рус.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
- ↑ Lu Xun // Encyclopædia Britannica (ингл.)
- ↑ 清光绪三年修木活字本《越城周氏支谱》,上海图书馆